Lambertuskerk Rotterdam - Kralingen

De heilige Lambertus, patroon van onze kerk

Sint Lambertus is de patroon van onze kerk.
Op zondag 17 september vieren we dit jaar zijn feest.
Komen jullie ook naar het grote parochiefeest in de pastorietuin?

Voor jullie zijn er leuke activiteiten.

Natuurlijk is er limonade en wat lekkers erbij. Dit keer extra feestelijk omdat de pastoor al 25 jaar pastoor is in onze Lambertuskerk.

Hieronder kun je het verhaal lezen over deze heilige die je in onze kerk vaak hoort noemen. Op zondag 17 september ligt dit verhaal en de kleurplaat ook achter in de kerk om mee naar huis te nemen. Succes!!!

17 SEPTEMBER: SINT LAMBERTUS

St. Lambertus werd geboren in Maastricht in het jaar 625. Hij was bisschop van  Maastricht. Toen de koning werd vermoord, vluchtte hij naar het klooster Stavelot in de Ardennen.

Lambertus stond vaak midden in de nacht op om te bidden.

Eens   liet hij per ongeluk een sandaal op de grond van de slaapzaal vallen. De monniken werden in hun slaap gestoord. Vader abt, die niet wist wie dit   gedaan had, zei: "De lawaaimaker moet onmiddellijk naar het kruis gaan!"

 

Met slechts een pij aan en op blote voeten, ging Lambertus naar het kruis dat buiten stond.
Het was midden in de winter en het vroor. Lambertus bad de hele nacht met uitgestrekte armen psalmen bij het kruis.

God zorgde ervoor dat de haan, die hen altijd wekte, die ochtend vroeger kraaide. Toen iedereen was opgestaan, vroeg de abt: "Zijn alle broeders er?"
Een van hen zei: "Ik hoorde u vannacht iemand naar het kruis sturen, maar ik weet niet wie."

Toen kwam er een andere pater binnen, die zei: "Lambertus is heel de nacht op blote voeten bij het kruis gebleven".
De monniken gingen snel naar buiten om Lambertus te halen. Zijn hoofd en schouders waren met sneeuw bedekt.
Men maakte snel een warm bad voor hem klaar.

Na zeven jaar keerde Lambertus terug naar Maastricht, waar hij omstreeks het jaar 705 werd vermoord.
Lambertus wist dat hij ging sterven. Hij deed zijn misgewaden aan en knielde in gebed voor het altaar.
Een van de moordenaars klom op het dak, maakte er een gat in, wierp zijn zwaard omlaag en doodde Lambertus.

Hij werd in Maastricht begraven. Zijn opvolger, bisschop Hubertus, besloot om het lichaam van Lambertus in Luik te begraven.
Er trok een processie van Luik naar Maastricht, het graf werd geopend en tot ieders verbazing was het lichaam van Lambertus nog helemaal gaaf.
Het bloed op zijn kleren was nog even rood als op de dag van de moord. Het was alsof Lambertus sliep.
Men deed het lichaam nieuwe kleren aan en legde het op een draagbaar.
Met het lichaam van Lambertus ging de stoet terug naar Luik.

Onderweg gebeurden er vele wonderen. Zieke mensen genazen en doden werden weer levend.
Toen de processie langs een stad kwam, die in brand stond, doofde het vuur vanzelf.

In alle plaatsen waar wonderen waren gebeurd, werden later kerken gesticht ter ere van Lambertus.
In Luik werd het lichaam van Lambertus bijgezet in de nieuwe kerk, die Hubertus had laten bouwen, precies op de plek waar Lambertus was vermoord.